Κατά την εξέλιξη της περιοδοντικής νόσου, η οποία είναι προοδευτική, αναπτύσσεται φλεγμονή και ύστερα καταστροφή των περιοδοντικών ιστών -αυτών των ιστών δηλαδή που κρατάνε το δόντι σταθερό στην γνάθο-.
Αρχικά ξεκινάει με συσσώρευση πλάκας, η οποία αποτιτανώνεται και μετατρέπεται σε πέτρα, ύστερα αναπτύσσεται ουλίτιδα και με συνδυασμένη δράση διαφόρων παραγόντων (βακτηρίδια στόματος, ανοσοποιητικό σύστημα κ.τ.λ.) εξελίσσεται σε περιοδοντική νόσο με απώλεια πρόσφυσης και συνεπώς κινητικότητα των δοντιών, υφίζηση των ούλων (μετατόπιση των ούλων μακριά από την φυσιολογική του θέση) και αποκάλυψη του μεσορίζιου διαστήματος.
Αυτό που αντιλαμβάνεται ο ιδιοκτήτης του ζώου είναι κυρίως η έντονη δυσοσμία του στόματος, η σιελόρροια και απώλεια δοντιών, καθώς και η δυσκολία στην μάσηση ειδικά στις γάτες.
Η περιοδοντική νόσος ευθύνεται για πολλές ακόμα παθολογικές καταστάσεις όπως σηπτικά έμβολα στους νεφρούς και στην καρδία, ραγοειδίτιδα, αρθρίτιδα, χρόνια τραχειοβρογχίτιδα, οστεομυελίτιδα γνάθου ακόμα και κατάγματα γνάθου.
Η θεραπεία της περιοδοντικής νόσου γίνεται με οδοντιατρική φροντίδα, δηλαδή αποτρύγωση και στίλβωση των δοντιών καθώς και εξαγωγές εφόσον το κρίνει απαραίτητο ο κτηνίατρος . Ακρογωνιαίο λίθο στο έλεγχο της περιοδοντικής νόσου αποτελεί το καθημερινό βούρτσισμα των δοντιών του σκύλου και της γάτας μας ώστε να προλαμβάνεται η δημιουργία της πέτρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου